مي انديشم پس هستم / هستم چون فكر مي كنم/فكر مي كنم چون شك مي كنم
دلم گرفته است
دلم گرفته است
به ایوان می روم و انگشتانم را
بر پوست کشیده شب می کشم
چراغهای رابطه تاریکند
چراغهای رابطه تاریکند
کسی مرا به افتاب
معرفی نخواهد کرد
کسی مرا به مهمانی گنجشکها نخواهد برد
پرواز را به خاطر بسپار
پرنده مردنی ست.
امروز روز جهاني كودك است اما سوالات زيادي ذهن مرا به خود مشغول كرده
ايا امروز براي كودك كار ، روز جهاني كودك بود؟
ايا امروز براي كودكي كه در خيابان دست نياز به سمت من و شما دراز ميكند روز كودك بود ؟
ايا امروز براي كودكي كه سر بر پاي مادرش به خواب رفته و مادرش چشم به دستان شما دارد تا
شايد با ديدن كودكش به او كمك كنيد روز كودك بود؟
اي كاش روزي بيايد كه همه كودكان جهان فارغ از هر رنج و مشكلي فقط كودكي كنند.
انگار یک پری دریایی را در ابی بیکران دریا می دید .قدمهایم را تند کردم و بهش
نزدیک شدم متوجه حضورم شد بهم نگاه کرد و گفت:قول داده زود برگرده و دوباره چشم
به دریا دوخت وقتی ازش دور شدم پیر مرد ماهیگیر بهم گفت:پدرش چند ساله پیش
رفته دریا و دیگه بر نگشته اونم هر روز میاد کنار دریاو منتظره که برگرده .در ان لحظه
به نظرم سخت ترین واژه انتظار بود.
بر دهانش زنجير بستند
دست هايش را به سنگ مردگان اويختند
و گفتند:تو قاتلي
غذايش را٫ تن پوشش را و پرچمش را ربودند
و اورا در سلولي انداختند
و گفتند:تو سارقي
از تمام بندرگاه هايش راندند
زيباي كوچكش را ربودند
و گفتند:تو اواره اي
اي خونين چشم و خونين دست
به راستي كه شب رفتني است
نه اتاق توقيف ماندني است
ونه حلقه هاي زنجير
نرون مرد٫ ولي رم نمرده است
با چشمهايش مي جنگد
ودانه هاي خشكيده خوشه اي
دره هارا از خوشه ها لبريز خواهد كرد
محمود درويش
از سبب ان سوال کردند.گفت: (از مردگان این گورستان شرم می دارم٫
زیرا بر هر که می گذرم٫ شربت من خورده است و در هر که می نگرم٫
از شربت من مرده است!)
بازگشت به عقب
روي پله هاي مرمري مي ايستد
صداي موسيقي فرشته اي ٫ به گوش مي رسد
او مي خواهد به عقب باز گردد وهمه چيز را
از نو بسازد
شخصی در مجلسی یکریز و پشت سر هم حرف می زد.ملانصرالدین که در مجلس حاضر بود و در گوشه ای نشسته بود٫ خمیازه می کشید.یکی از حاضرین گفت:خوبست شما هم یک دفعه دهان باز کنید.ملا گفت:برادر انقدر دهان باز کردم که نزدیک است دهانم بدرد!
انسانهاست با تلاشهاو خواهش هاشان
دهکده هاست با جویبارها
و رودخانه هاست با پل هاشان٫ ماهی هاو قایق هاشان.
میان دو پاره ی روح من طبیعت و دنیاست ـ
دنیا
من نمی خواهم ببینم اش!
ان كه از عهده هيچ كاري برنمي ايد٫ هيچ نمي فهمد.
ان كه هيچ نمي فهمد ٬ بي ارزش است .ولي انكه مي فهمد٫ بيگمان عشق مي ورزد٫
مشاهده ميكند٫ مي بيند... هر چه بيشتر دانش ادمي در چيزي ذاتي باشد٫
عشق بدان بزرگتر است...هر كه فكر كند همه ميوه ها در همان وقت ميرسند كه
توت فرنگي٫ از انگور چيزي نمي داند.(منبع:هنر عشق ورزيدن)
(پاراسلسوس)
مشت می کوبم بر زندگی
پنجه می کشم بر پنجره های زندگی
من دچار خفقانم
خفقان!
من به تنگ امده ام از همه چیز
می خواهم فریاد بزنم
ای!با شما هستم من!
درها را باز کنید!
من!
به دنبال فضایی می گردم
لب بامی
سر کوهی
دل صحرائی
که در انجا نفسی تازه کنم.
ای!
می خواهم فریاد بلندی بکشم
که صدایم به شما برسد!
من با فریاد
همانند کسی
که نیازی به تنفس دارد
بر در زندگی ام می کوبم مشت
پنجه می کشم بر پنجره های زندگی
محتاجم!
من فریاد را سر خواهم دادتا
چاره دردم
درمان شود!
روز پدر را به همه پدران زحمتکش ومهربان تبریک میگویم
